Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Suwałkach

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 września 2025r.

Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

sędzia Cezary Olszewski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2025r. w S.

sprawy M. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

o rentę z tytułu niezdolności do pracy

w związku z odwołaniem M. P.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

z dnia 24 października 2024 r. znak (...)

zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje M. P. rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 22 sierpnia 2024r - do 31 grudnia 2025r

SSO Cezary Olszewski

Sygn. akt III U 570/24

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 5 lutego 2024 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił M. P. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Wskazał na orzeczenie komisji lekarskiej z dnia 31 stycznia 2024 roku, która nie stwierdziła u wnioskodawcy niezdolności do pracy.

W odwołaniu od tej decyzji M. P. domagał się jej zmiany
i przyznania prawa do renty. Wskazał na zły stan zdrowia, który powoduje u niego dalszą niezdolność do pracy.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymał podstawy skarżonej decyzji.

Sąd ustalił, co następuje:

M. P. (ur. (...)) w dniu 20 października 2022 roku wystąpił z wnioskiem o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Decyzją z dnia 9 lutego 2023 roku przyznano wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od 9 grudnia 2022 roku, do dnia (...)

W dniu 27 października 2023 roku odwołujący ponownie wystąpiła z wnioskiem
o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Lekarz orzecznik nie uznał go za niezdolnego do pracy.

Decyzją z dnia 5 lutego 2024 roku organ odmówił prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, albowiem komisja lekarska nie stwierdziła niezdolności do pracy M. P., który od tej decyzji nie odwołał się do sądu.

W dniu 22 sierpnia 2024r M. P. ponownie wystąpił o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Lekarz orzecznik, a następnie komisja lekarska ZUS uznali, iż nie jest on niezdolny do pracy.

Decyzją z dnia 24 października 2024r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił prawa do renty ponieważ orzeczenie komisji lekarskiej ustalało, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy.

(dowód: akta rentowe ZUS ).

W celu ustalenia, czy M. P. jest niezdolny do pracy, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych z zakresu: rehabilitacji medycznej – A. P. i (...).

Biegli przed wydaniem opinii zbadali odwołującego oraz przeanalizowani zgromadzoną w sprawie dokumentację medyczną.

Biegły ortopeda rozpoznał u niego:

- stan po uszkodzeniu ścięgien zginaczy palca II i IV ręki prawej leczonych operacyjnie z utrwalonym przykurczem niewielkiego stopnia.

- całkowite uszkodzenie ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego z retrakcją ścięgna ok. 3 cm,

- całkowite uszkodzenie ścięgna mięśnia podgrzebieniowego z retrakcją kikuta, znaczny zanik ww. mięśni, tendinopatię ścięgna mięśnia podłopatkowego i obłego mniejszego, zmiany zwyrodnieniowe w stawie obojczykowo-barkowym, nieznaczne zmiany zwyrodnieniowe w stawie ramienno-łopatkowym.

zaś biegła z zakresu rehabilitacji:

- stan po uszkodzeniu ścięgien zginaczy palców II i IV ręki prawej leczonych operacyjnie w dniu 22.05.2017r. z utrwalonym przykurczem niewielkiego stopnia.

- stan po całkowitym uszkodzeniu ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego z retrakcją ścięgna ok. 3 cm w 2021r..

- stan po całkowitym uszkodzeniu ścięgna mięśnia podgrzebieniowego z retrakcją kikuta w 2021r.

- zmiany zwyrodnieniowe w stawie obojczykowo-barkowym lewym.

- nieznaczne zmiany zwyrodnieniowe w stawie ramienno- łopatkowym lewym.

- stan po rekonstrukcji stożka rotatorów barku lewego w dniu 08.09.2021r..

- stan po przebytej dekompresji podbarkowej barku lewego w dniu 08.12.2022r.

Biegły ortopeda wskazał na istniejącą okresową niezdolność do pracy do 04.07.2025r., zaś biegła z zakresu rehabilitacji na częściową niezdolność do pracy zarobkowej od 01.12.2023r. do 31.12.2025r.

W związku z zarzutami do opinii biegłych w szczególności co do daty niezdolności podniesionymi przez organ rentowy sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej biegłej z zakresu rehabilitacji A. P., która podtrzymała swoją opinię w całości. Przedstawiła obszerną argumentację, przemawiającą za trafnością jej stanowiska.

Odpis opinii uzupełniającej doręczono stronom, które nie zgłosiły do niej żadnych zastrzeżeń.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 57 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. z 2018 r. poz.1270 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1) jest niezdolny do pracy;

2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

Zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego (art. 57 ust. 1 pkt 2), uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy
i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat. Okres ten powinien przypadać
w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy.

Kwestię niezdolności do pracy reguluje art. 12 ustawy o emeryturach i rentach
z FUS, zgodnie z którym niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu (ust.1). Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy (ust. 2) zaś częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (ust. 3).

Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowań, co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia
i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.

Kwestię niezdolności do pracy Sąd rozważył bazując przede wszystkim na opiniach biegłych lekarzy sądowych z zakresu schorzeń, na które cierpi wnioskodawca.

W ocenie biegłych sporządzających opinie, występujące schorzenia u wnioskodawcy czynią go częściowo niezdolnym do pracy, przy czym sąd przyjął jako datę graniczną ustalenia biegłej z zakresu rehabilitacji. Podkreślić należy, że biegli sporządzili opinię po badaniu odwołującego i analizie jego dokumentacji medycznej biorąc pod uwagę schorzenia na które cierpi odwołujący. Do tego fachowość opinii, wieloletnie doświadczenie biegłych i ich bezstronność w ocenie sądu zasługiwały na podzielenie wniosków tej opinii. Stan zdrowia odwołującego, na który wskazywali biegli czyni go osobą częściowo niezdolną do pracy, przy czym jest on na etapie rekonwalescencji wymagającej rehabilitacji co uzasadniało przychylenie się w zakresie daty niezdolności do opinii biegłej z zakresu rehabilitacji. Do opinii uzupełniające organ rentowy nie złożył żadnych zastrzeżeń i nie wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego, co uzasadniało przyjęcie, iż godzi się on z ustaleniami opinii uzupełniającej. Zastrzeżeń nie wnosił także odwołujący.

W tych okolicznościach Sąd uwzględnił odwołanie i zmienił zaskarżoną decyzję, przyznając odwołującemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia złożenia wniosku, do daty ustalonej przez biegłą z zakresu rehabilitacji (31 grudnia 2025r).

W związku z powyższym, na podstawie art. 477 ¹⁴ § 2 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji.

Sędzia Cezary Olszewski